Leczenie chorych na ziarniniakowatość Wegenera

Anna Kotulska, Eugeniusz Józef Kucharz
Czasopismo: "Terapia" nr 12 (203) 2007 strona 12-14
ziarniniakowatość Wegenera cyklofosfamid

Pierwszy pełny opis zapalenia naczyń, nazwanego później ziarniniakowatością Wegenera (lub ziarniniakiem Wegenera) pochodzi z 1936 roku. Jest to choroba charakteryzująca się występowaniem martwiczych zapaleń drobnych naczyń żylnych i tętniczych z wytwarzaniem około- i wewnątrznaczyniowych ziarniniaków w wielu narządach, szczególnie w obrębie górnych dróg oddechowych, płuc i nerek.

comment 0
Leczenie chorych na ziarniniakowatość Wegenera

Zobacz dalszy ciąg: Zaloguj się i przeczytaj pełną treść artykułu

Mam już konto, chcę przejść dalej.

chcę się zalogować

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się bezpłatnie i otrzymaj dostęp do:

  • niekomercyjnego biuletynu informacyjnego Goniec Medyczny. Trzy razy w tygodniu otrzymasz przegląd najbardziej interesujących informacji ze świata medycyny i farmacji,
  • pełnych tekstów artykułów z wybranych polskich i zagranicznych czasopism naukowych,
  • aktualnego kalendarza zjazdów, konferencji, szkoleń i innych wydarzeń medycznych.

chcę założyć nowe konto

Przeczytaj także

więcej chevron_right

Przeczytaj także

więcej chevron_right
Ból w zespole antyfosfolipidowym

Ból w zespole antyfosfolipidowym

Zespół antyfosfolipidowy jest spowodowany nieprawidłową funkcją układu odpornościowego, który zaczyna produkować przeciwciała skierowane przeciw własnemu organizmowi.

Katastrofalny zespół antyfosfolipidowy

Katastrofalny zespół antyfosfolipidowy

Katastrofalny zespół antyfosfolipidowy jest najgroźniejszą postacią zespołu antyfosfolipidowego, charakteryzującą się szybko powstającą zakrzepicą w małych naczyniach wielu narządów i wykrzepianiem wewnątrznaczyniowym, małopłytkowością i niedokrwistością hemolityczną.

Pacjent z polimialgią reumatyczną w praktyce lekarza rodzinnego

Polimialgia reumatyczna należy do chorób o słabo poznanej etiologii i tylko częściowo wyjaśnionej patogenezie. Jest jednym z typowych schorzeń reumatologicznych wieku starszego. Rozpoznaje się ją zwykle po 50. roku życia i jej częstość występowania rośnie wraz z wiekiem.

Rabdomioliza

Rabdomioliza jest zespołem objawów klinicznych i biochemicznych, które są następstwem uszkodzenia mięśni poprzecznie prążkowanych. W wyniku uszkodzenia miocytów ich wewnątrzkomórkowe składniki są uwalniane do przestrzeni międzykomórkowej i następnie do krwi.

Choroba Stilla u dorosłych

Choroba Stilla u dorosłych to rzadko występująca układowa postać młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów charakteryzująca się gorączką, zmianami skórnymi uwidaczniającymi się wraz z nasileniem gorączki, niewystępowaniem w surowicy czynnika reumatycznego klasy IgM, zapaleniem wielostawowym, powiększeniem węzłów chłonnych, wątroby i śledziony oraz zapaleniem wielu narządów i błon surowiczych.